büyülü bir şarkı gibi dolaştı ismin dilime
ardı arkası kesilmeyen bir şarkı gibi...
anınca ismin, kalbim intahar mektupları yazardı dünyaya
hesapsız değildi sana olan sevdam
sana benzeyen herşeye takılırdı gözlerim
ve gözlerimde aglardı ayrılıklar
gitmelere takılırken o hain gönlün
işte o an ölümle barışık olurdu ruhum
gitmelerinle gitmelerim başlardı
karanlık renginde bakardı gönlüm her şeye
o an nefretime benzerdi sana benzeyen herşey
her şey ama her şey bana karşı olurdu gitmelerinle
ve sonra nefretimin oku kalbimin tam ortasına saplanırdı
bu kez nefretim bana mezar olurdu
oysa masumdu sevdam
oysa masumdu bende olmayanlar
ben sana cennet verirken
sen bana cehenem verirdin
ve ben cehenneminde yanardım
cehennemini cennet eyledi bu gönül ama sen anlamdın
bazen ay doğar penceremin yanaklarına
yatagımın ucunda kıvranırken bedenim,
ansızın dudagımdan kan akar
ve gözlerime sen düşersin
ve kaparım sonsuza kadar gözlerimi
işte seni o an penceremdeki ay ışıgıyla götürürüm
bu sefer benden olsun gidişler sevgili
ama bendeki gidişlerin dönüşü yok
dönüşü olan gidişler masum değildir
ben seni dönüşü olmayan gidişimle sevdim.
görüyorsun ya sevgili ben böyle sevdim işte
böyle sevdim işte böyle böyle böyle