Beni bende bırakıp gittiğin gün
Bir sen vardın, birde ben
Hayallerimi de çalıp gittin
Bıraktın bu şehrin karanlık sokaklarına
Şimdi yalnızım yapayalnız ey sevgili

Şehrin tüm meyhaneleri benim
Kadehler beni sevdi, ben kadehleri, senden sonra
Her akşam aynı meyhanedeyim
Terk ettiğin o köşe aynı, aynı masada
Ayrılamadım hatıralarından
Kopamadım ey sevgili uyanamadım hala o rüyadan

Karanlık sokakların zindanlarında dolaşıyorum
Sahipsiz sokak çocukları gibi
Üşüyorum sensiz sevgili hayaline dalıyorum
Adım, adım geçerken Arnavut kaldırımlarını
Adını sokaklara yazıyorum
Yazıyorum ey sevgili
Terk ettiğin o virane meyhanede
Sana cevapsız mektuplar yazıyorum

Hiç bir zaman yalnız kurulmadı bu masa
Kadehler hep çift, mezeler aynı
Sanki sen varmışsın gibi karşımda
Kadehler doldu boşaldı hatıralarına

Arada bir dolaşır çiçekçi roman kızı
Gül dolu çiçek sepeti ile
Şişe boşalır, gül şişeye dolar, hayaline
Ve o eski şarkı söylenir,
Akşamın ufkundayım
Peki ya ben ya ben ey sevgili
Hala yalnız o hatıralarınla avunmaktayım

Nurettin Aksoylu