![]() BİR SEN VARSIN
Bir sen varsın
Bu şehirde durmama sebep bir sen varsın Gözlerim masum, ellerim yitik bir aşkı tutuyor Gecenin yalnızlığı sokaktaki kedileri bile ürkütüyor Yalnız, yalnız düşlerle ezdiğim kaldırımlar sessizce halime ağlıyor Bir sen varsın Bir sen ağlayışlarıma ve gülüşlerime sebep Her nedense sadece sebep olarak varsın bende Herşeyime sebep olmana karşın öyle uzaksınki gerçekte öyle ulaşılmazsın ki yüreğime, bedenime, benliğime... Biliyor musun? sebeplerim olman bile güzel N’olur N’olursebepsizce nedenim olmaktan vazgeçme... Şimdi daha iyi anlıyorum yalnız bakışların manasını Kırık dökük kaldırımlara ürkekçe basan adımların Biraz korkulu, birazda sitemli sesini daha iyi duyuyorum Heybesine doldurup eşyalarını hatıralarını yola koyulan Gurbeti kimsesiz bedenine sıla yapan kalplerin atışını Daha iyi hissediyorum daha iyi anlıyorum... Yüklendikleri yalnız heybelerine koydukları değildi elbet Bir de yüreklerinin derin gözlerine sakladıkları vardı Sevdikleri vardı mesala Sevgilileri vardı, sevenleri vardı. Gidecekleri gurbette yüklendikleri tek varlıkları olacaktı. Heybesine ve yüreklerine sığmayanlarda hayallerde kalacaktı Yalnızlık Yalnızlık sebebsiz yaşamakmış Belki de yaşlanmakmış. Bu köhne şehirde kaldırım kenarlarında elleri kirli, saçları dağınık, avuçlarını yoksulluğunun garantisiyle açmış Bir umudu çağıran minik çocuğun gözlerine bakarak anla beni, Yoksun bırakılmışların bakışlarında gör beni. Ey ketum sevdiğim! Ey ketum sevdiğim! Bu şehirde sebebim olduğun için Hayalimde yer aldığın için Lisanımın yetmediği, herşey için Senin için Bende var olduğun için Var ol Sevdiğim Var ol... Var ol... Var ol... Hatip ÇİÇEK |