Kandım tek bir sözüne
Bitmez sandığım sevgine
Taptım ben aşka seninle
Değerlim olan yüreğine.

Gittin ardına bakmadan
Halim nedir hiç sormadan
Kurtulamadım yaralarımdan
Gidemedin kanatmadan.

Ne kadar çok sevmiş bu yürek seni,
Hazmedemedi bir türlü terk edişini.
Çaresizlik içinde geçirdi her geceyi
Düşünerek bu unutuluşu hak etmediğini.

‘Dönüşün olacak mı?’ sordum gelip geçene
‘Sevdiği var’ dediler ‘gelmez yaralı gönlüne’
Pişman olmalı mıyım şimdi sana ah ettiğime,
Yoksa nasiplenmeli miydi benden vazgeçiren de?

Kızgınım sürekli seni yazan kalemime
Sözüm geçmiyor seni dileyen yüreğime.
Kırıp döküyorum senden ne kalmışsa geriye.
Anlam veremiyorum lüzumsuz hasretine

Her şey açıktır aslında görmeyi bilene.
Amaç, bir ders vermektir gitmeyi huy edinene.
En sevdiğim, sığdıramadım seni hiçbir dizeye
Aslında bu mısralar az bile nefretimi dindirmeye.

Özlemim yalan değil, seni çok özledim hem de
Ama hak ver yenik düşüyorum aldatılan öfkeme…
Gidişinin suçunu sakın bana yükleme!
Rahatlatma içini, hiç hak etmediğin halde.

Öldürdüm seni kalemimin her hareketinde
Altın işledim yüreğimin dikişlerine
Şimdi bir servet yatıyor kana bulanmış içimde
Boyun eğer miyim dersin sevmeye cüret edene.

Bir cinayet sahibiyim adına ödül konan
Yitik bir ruhum aslında daimi aranan.
Herkes beni suçlu bilsin sen hep aklan.
Zora düştüğünde saklanacak delik aran.

Alkışlarım geliyor şimdi benden zatına.
Kimseyi kandıramazdın bu sahte oyununa
Ne güzel de oynattın parmağının ucunda.
Bu son perde artık kandığım sahte suratına.

Şaşırırım hala senin yanında durana
Yalanını geliştirmene katkıda bulunana.
Tamam, suç sende değil insanlığında.
Herkes toprak olacak bunu sakın unutma.


13.08.10-Cuma