Ağustosun dördünde
seni istemeye geldiğimde
baban
"bundan koca olmaz
olsa da cebi para tutmaz"
demişti..
haksız da değil hani
Yazı var kışı var
ortasında puştu var deyip
alırken dar-ı dünyama seni
Hoca Nasrettin örneği
herkes tezinde haklı çıkmış
bir ben sentezinde değil..
Düşünsene bir
yağa bulaşan tere düşen ekmeğe karışan
ne kaldıysa
tüketip boşaltmışız herşeyin içini bir bir
gün olmuş
akşamdan kalma uykumu
alıp pazara çıkmışım
iki kilo domatesle biberi
eski aşkımla yenisini
ilk sandığım gibi
karıştırmışım..
dilimin ucu yanmış tutulmayan sözlerden
ben biberden sanmışım
Hayatımın amortisi
küskün içli kırılgan bir çocuk gibi
iyi ki sana düşmüşüm..

Başka hayatları
incitmeden zedelemeden
dönüp baktığımızda geriye
yirmi küsur yılını
ne çabuk ciltlemişiz o DEVİN
Şimdi yerinde midir?
Yoksa bi koşu gidip baksak mı?
kiracı gibi yaşayıp
mercan kedileri yün yumaklarına dolayıp
şimşir kaşıkları
nohut oda bakla sofalarda
öpüştürdüğümüz
Demirlibahçe’deki yaşamı bölüştürdüğümüz
sıvası dökülmüş EVİN..
SEVİN!
Gündelik hayat dediğimiz ŞEYİN
başına artık
DEVLET oturmuş..
sağlıksız
dipsiz
derin
kuyusuna ha bire şans toplarını atıyor!.
Ganyanlar devirli lotolar
ya da
Azzz sonralarla süre giden
Ekmek arası
göz karası
yürek yarası
bir ŞEYİN
başına düşüyor
en büyük ikramiye...

Haydi koş VATANDAŞ!
bana çıkmaz deme YETİŞ
Sen de gel
sen de al
üçün birini MEMİŞ!..

Yüreğimin
haczedilmiş dolabı
Kınası bozulmamış
son taksidi bekleyen kuyruğum
göbek bağı çözülmemiş
al benili uyruğum
borç sarmalım
ayakları otuz dokuz numaralım
sarı saçlarına röfle attırmış SIRMALIM!.
(bunca iltifattan sonra)
baban
bir yerde yanılmış
dememe izin ver..

Kuşkusuz
benden iyi bilirsin
çocukların beslenme çantasından
yollara düşerken yıllar
az mı suladık senle
balkona tırmanan
güheri çıkmış
şu arsız umudu..
ve "kendin" olmanın
ne mene zor bir gurur olduğunu
insan " kendim" kalınca
anlarmış..

Çok şükür
(Yukardaki ayrı bir konu)
Çabuk söktü oğlan
okumayı
akranları atari oynuyor
ağabeyleri köşe kapmaca
bizimkinin aklı bulmaca
sihirli kelimeye takılı kalmış
yanıtı zor şeylerde
kerata
sanki bisikletle geziyor..

Kerkük/Musul/Yavru vatan
demek ne?
12 millik savaş kiminle?
hani nerde
parmakla gösterdiğiniz
dış hain
içimize giren
düşman kim?
haşhaş gübre birde
İ ME FE.. Ne?!.
Bıraksam veledi
nerdeyse kar olup uzanacak
Palandöken dağlarından
İSRAİLe doğru...

Aman oğlum CISSS!
Sonra mimlenirsin SUSSS!..

Hay allah
ettiğine bak
alışamadık şu makinaya
yine
sehvetmeden karıştırdık bu sayfayı...

Dalındaki yemişim
Elbette öğreneceksin!
Hasat düşük çıkınca
tütünü mavi küf vurunca
Kamil dayı
gübre borcu için
kendini pulluğa koşunca
Uzaktaki SAM AMCA’yı
zulandaki tabancayı
birde
yol üstündeki karıncayı
görmezsen eğer
zaten gözlerim açık gider!..

İşte
o zaman basarsın tetiğe
SÜMÜKLÜ BÖCEĞİN BİLE
kendince hesabı var
Şimdi bunları düşünme
ver kendini dersine
zira bu şiir de
sana değil
ananla dedene yazılmıştır
VERESİYE!..


4 Ağustos 2002- ANKARA