kırılgan bir hazan sarısına boyadık sonsuzluğu
elbette avuçlarımızdan akacaktı
bu yangının kokusu
bulanık nehirler taşkın aktı arsız dilimizden
yüreğimize
yorgunluğumuzun telvesine karıştırdık ne varsa
hangi ateşi sönmedi zamanın ayazlarındaki
biz sönmeyecektik


bize bir isim bul artık
çiçeksiz sahte bahara benzeyen
bir isim bul
doğumsuz beyhude sabahlara bıraktığımız
tatlı uykulara


sayısız bedellere kefil tutarken bozulmaz yeminleri
başımızı bile kaldıramadık ihtirasın enkazından
iptal biletlerle bekleştik duraklarda
sen payına düşeni sırtlanmadın
eşsiz bir gidişle
arkana bile bakamadın


bitti hırgür söndü ateş
kalemler en derininine inecek şiirlerin
kulaklarda hüzzam küpe
yetinmeyi öğreneceğiz birkaç yıldızla
ne sen hakettin güneşin sıcaklığını
ne ben
ay’ın gülen yüzünü


senin de aklındaydı ayrılık
benim de..
başrölü ikimize de çok geldi
kapanmasa da bu yara artık
bu film herşeye değerdi





Faruk Civelek