Bir bankta yalnız oturdum ,
İnsan olmak ne zordu kendime sordum.
Ya dünya tersine dönse
Küçük bir balık olsam nasıl olurdum?

Niyetim de yoktu balık olmaya
Deniz güzeldi, berraklığına vuruldum.
Önce gözüm daldı suya
Kıyı ısıtmayınca maviliğine sokuldum...

Girdim içeri balıkçının hali nice sordum.
Sesim çıkmadı balıklar oldu dostum,
Bu nasıl dünya böyle?
Söz umarken sükunette cevap buldum.

Bilmem kaçıncı sefer boş geldi oltası,
Umdu bulamadı,topladı gitti tarağı tası...
Şapkasının altında türlü dünya tasası ,
Sağlam cebinde yoktu parası.

Dedi, ne talihsiz gündü!
Nasibini aradığı dalgalara sırtını döndü
Güneşi unuttu az önce durduğum kıyıda
Ardı sıra şükreden balıklara küstü

Dedim tok gönle yem sunan
Balığın derdini kendininkinin yanında yok sayan
Eğil de bak susuz kovana!
Gör, kaç can acıyla cırpınan!

Sen biraz daha olsun istersin
Bugün nasibin bu kadarmış neylersin...
Şu denizde sudan çok balık olsa
Sen yine nasibin kadarını yersin.

KEZİBAN ÜLKER

03.07.2010 01:37
çektiği harika fotoğrafla içimde yazılı olanı kağıda döktüren objektifi de kendi gibi sadece güzeli gören insan; ellerin dert görmesin dostum y.s.