33
Yorum
3
Beğeni
5,0
Puan
1789
Okunma
hala yer altından çıkarılamayan Zonguldaklı iki madencinin aziz hatırasına....
Yedi yüz metre altında yerin
Bir karanlık günde
Kurduk soframızı tokluğa
Bir kuş sütü eksikti masamızda
Kuşanıp samur kürklerimizi
Düğüne gider gibi sevinçli
Güle güle gittik
Biz güzel öldük…
Patlayan gruzu değil
Şampanya şişesi dostlar
Bir alaca karanlıkta
Sarhoş çakırlığında kafamız
Yırtmadık tırnaklarımızla madeni
Kesilmedi nefesimiz
Ciğerlerimiz çatlamadı havasızlıktan
Güle oynaya horona durduk
Hatta kol bastı oynadık
Üzülmeyin heyy millet
Biz güzel öldük…
Yerin yedi yüz metre altında
Ekmek pahasına kardaş
Ölümün şeklini güzel çizdiler
Toplandı tam tekmil devlet-i zeval
Ölüme kader dediler
Ağlamayın analar babalar
Heyy Millet üzülmeyin sizde boş yere
Kaç gündür cesedimiz kara elmas altında
Daha bir mezar taşımız bile yok
Yokluk bizim göbek bağımız
Ama üzülmeyin ey insanlar
Rahat olun
Yerin yedi yüz metre altında
Havasız susuz-nefessiz kaldık
Mezarsız kaldık kardaş
Olsun
Üzülmeyin artık ey millet
Biz güzel öldük….
5.0
100% (13)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.