Miyav miyav ediyorsun
Acaba ne diyorsun
Anladım karnın aç
Sen ekmek istiyorsun

Ekmek verdim yemedin
Galiba ciğer istedin
Yok dedik ya kardeşim
Sen yoku bilmedin


Miyav miyav ediyorsun
Acaba ne diyorsun
Anladım uykun kaçtı
Sen onu söylüyorsun

Git dolaş parklarda
Yar oradaysa bahtına
Gez dolaş gel gene
Ben buradaysam şansına


Geçmiş oturmuşsun karşıma
Sus artık miyavlama
Zaten canım sıkkın
Yeter beni kızdırma

Arkadaşım kedi

Ekmek verdim yemedin
Gene miyav dedin
Bir baksaydın çöplüğe
Kemik varmış bilecektin

Arkadaşım kedi

Git dedim gitmedin
Gene miyav dedin
Gidip gezseydin parklarda
Belki onu görecektin


Geçmiş oturmuşsun karşıma
Git başımdan miyavlama
Kendi derdim bana yeter
Seninkiyle uğraştırma


Miyav miyav miyavcık
Ne dediğini anladık
Sık dişini azıcık
Sabah birazdan olacak…


…Taş köprünün altı alaca karanlık…
Dere akıyor, kara mı kara!
Pis bir koku…
Oturmuş orada; sırtı, köprünün taş duvarında…
Uzamış az saçları, aklaşmış sakalları…
Kir, pas içinde.
Çorapsız ayakları, delik pabuçları…
Rengi kalmamış eski gömleği, yırtık pırtık pantolonu…
Paltosu yoktu.
Gece; yarıyı çoktan geçmiş…
Ve
Çalı çırpıdan yaktığı ateş, çoktan küllenmiş.
Üşüyordu.
O?
Uyumuyordu.
Karşısında oturan sarı kedi?
O da uykusuzdu.

Dereye kimyasallarını akıtan boya fabrikasının patronu?
Uyuyordu.
Belediye başkanı?
Uyuyordu.
Sorumlu bakan?
O da uyuyordu
Ya başbakan…

Boşalmış şarap şişesini fırlatıp pis dereye attı.
Ne yapsın çaresiz; bir küfür salladı.
Sonra, arkadaşı kediye baktı.
Kedi, anlamıştı;
Miyav yaptı.
Adam;
Onun ne dediğini anladı.
Başını; aşağı, yukarı salladı; kediye, mesaj yolladı.
“Gel gidelim…” dedi ona, “gidelim dağlara. Kekik kokulu çayırlara, yemyeşil yaylalara.
Var mısın?
Ciğer yoktur ama fare tutarsın.
Aç kalmazsın!
Var mısın?
Yar gelmez belki ama uykun kaçmaz, anlarsın!
Var mısın?”
“Varım …” dedi kedi, kendinden emin. “ben varım da sen var mısın?”
Adamın, gözleri düştü o zaman. Zaten karanlık bir geceydi ve çaresizdi. Zaten bu yüzden içmişti...
Arkadaşı kediye, bir şey diyemedi.
Keşke diyecekti ama keşke kelimesini hiç sevmezdi.
Gene de içinden;
/KEŞKE/ dedi.

Ama arkadaşı kedi; nedense bunu bilemedi…

Tevfik Tekmen. 20/Mayıs/2010 Lüleburgaz*