Sevgi insanı birliğe, bencillik de yalnızlığa götürür. schiller
MEHMET DEMİRKAPI
MEHMET DEMİRKAPI

Bizim Okul

Yorum

Bizim Okul

0

Yorum

0

Beğeni

0,0

Puan

4190

Okunma

Bizim Okul

Bizim Okul

Haydar Rüştü Öktem Anadolu Lisesi
Böyle gözükür burası
Karşısı Kadifekale
Karşıya bakarken, buraya bakarsın
Burası Gürçeşme Polis karakolunun üstü
Burası Yıkıkkemer in altı
Burada da yaşar insanlar

Bakınca uzaktadır Karşıyaka
Bakınca aşağıdadır Fuar ve Alsancak
Ve iki yakayı ayıran ’yeşildere’
Yalnızca yolu var

Deresi yok, deresinde balıkları
Öyle mi anlatırdı Ramazan amca;
’Bindokuzyüzaltmışta, balık tutardık orda
Uzanıp kıyısına, içerdik suyundan kana kana...’

Kendi gitti, adı kaldı yadigâr
İki yakayı kavuşturan dere
Yol oldu tarihi kemere
Buradan görünür yol da, kemer de

Burada tam sekiz yıldır varım...
Bu tepe, bu manzara, bu ağaçlar, bu gökyüzü...
Farkına vardığında insan,
okul binasının tüm kötü görünüşüne aldanmadan,
sever bu tepeyi... Bu tepedekileri...
Bu mahalleyi... Buraları...
Yoldan geçen biri gibi değil...
Yüreklerden geçen bir derviş gibi geçtim...
Ve gidiyorum... Gidiyoruz...

İşte sekiz yıldır okuttuğum talebelerim
ve gökyüzüne bakan bütün çift gözler adına;
baktım gökyüzüne, baktım yeşildere ye...
ve denize...

Kuşçu teyzemin bir el kaldırışına,
durdurur arabamı,
alırdım onu, gideceği yere götürürdüm...
Konak taki güvercinlere yem satar,
tek başına,bir göz odalı evde yaşar..
Ama yüreğinde güvercin sevdaları,
hergün gökyüzüne kanat çırpan...

Yani buradakiler de sevmişti hayatı, kuşları,
Yolumu kesen ihtiyar teyze,
bütün sevimliliği ile Kemal amca
ve bu mahallenin çocukları...
renkleri ne olursa olsun,
ülkemin çocukları
beyaz önlükle beni gördüklerinde
sorarlardı’iğne de yapıyor musun’diye
yalnızca geçerdim yanlarından,
bakarlardı ve severlerdi
bir tebessümüm onlara ne çok şey verirdi...

ve giderken biz..
bu tepeden geçenlerin
bu tepeye olan aşkları
yedi tepeli İstanbul gibi değilse de
bu tepeden İzmir e bakan
işgalci orduların komutanı gibi
körfezi, bir kuş bakışı ile süzer...
yeni sevdalara kanat çırparsın...

bu tepe bizim tepe
burası bizim okul
buraya yolu düşenlere
bir ’bakış’ yeter
kaç türlü sevdalanırsa insan
hepsi burada yaşanmıştır.

Burası Övgü Terzibaşıoğlu Anadolu Lisesi
Burada atar gençlerin yüreği
Ülkemin geleceği,
Burası İzmir,
Burası Övgü Terzibaşıoğlu Anadolu Lisesi

(İzmir.16.11.2007)

Paylaş:
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Şiiri Değerlendirin
 
Bizim okul Şiirine Yorum Yap
Okuduğunuz Bizim okul şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?
Bizim Okul şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.

Üyelik Girişi Yap Üye Ol
Yorumlar
Bu şiire henüz yorum yazılmamış.
© 2026 Copyright Edebiyat Defteri
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
Üyelik
Giriş paneli

Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.

ÜYELİK GİRİŞİ

KAYIT OL