Çocuklar büyüyor.
Büyükler birer birer kayıp gidiyorlar hayattan.

Sanki ben onsekizli yaşların delikanlısı mıyım ki hâlâ!
Sırtım ağrıyor sık sık, gözlerim kararıyor bazen.

Ama büyüyor küçükler,
Hem de hiç durmadan, usul usul değil, hızlı hızlı.
Gözünün yaşına bakmadan, hiç acımadan büyüyorlar…

Daha senesi olmadı büyük oğlan benimle
aynı numara ayakkabı giyiyor diye önce şaşırmış, gülmüştük sonra
Geçen eskitmiş yine, yenisini istedi çocuk. El mecbur
Gittik aldık, beni iki numara daha geçmiş, şaştım yine.

Derler ya hani, yediği helâldir de, giydiği haramdır çocukların.
Komik laf, kısmen haklı olsa da.
Ama helâl olsun, ne hakkımız varsa üstlerinde.
Bahtları güzel olsun, iyilerle karşılaştırsın Mevlâ.

Bakıyorum pek bi akıllı hepsi, çok da güzeller
Marifetliler de, ne çabuk öğreniyorlar her şeyi.
Benim iki yılı aşmıştı bilgisayardan korkmamam.
Küçük oğlan iki yaşında görür görmez sevmişti oysa.

Büyüğü daha ilk denemede kayabilmişti buz pistinde patenle
Ben bugünde cesaret edemem, utanırım rezil olmaktan.
Dağa gitmiştik bir kez ailece, yamaçtan paraşütle atlayışı aklımda hâlâ
Anası heyecanlanmış sarılmıştı bana, kardeşi peşinden koşup biraz,
Sonra gizli gizli dua etmişti yarım açtığı avuçlarıyla,
“Allah’ım koru abimi, çok seviyorum ben onu” demiş meğer…

Bu gece salonda sızmış kerata, abisi odasında uyuyakalmış,
Yatağına götürmek için kucakladım, nasılda ağırlaşmış,
Koridor boyu kokladım, yatağına yatırmadan önce de
Sardım sıkıca, ne güzeldi kokusu, nasıl mutlu oldum.

Ağabeyinin üstünü örterken de onu kokladım,
Öptüm iki yanağından önce sonra alnından,
Gözlerim doldu, bir hoş oldu içim. Şükrettim…

Dedim ya büyüyor çocuklar ve ben yaşlanıyorum…


01.06 – 2 Mayıs 2010 Pazar
İstanbul - Başakşehir