1)

Ona de ki:
"Selamını bir dağ başında yüreğine sardı
Oturdu
Sırtını denize verdi
Yüzünü dağa...
Kumar ağacının mor çiçekleri ile toprağa secde etti
’Vekilim sensin Rabbim’ dedi, sonra karıncaya...
’Kayıp’ dedi: ’Kaybolmasın diye .’
Hepsine /Hepsini
Ona ıslak topraklar kadar selam etti.
’Böyle ...de!’

2)

Her şey bitti ser!
Her şey…

Atıyorsa kalbin ve yaşıyorsan
Yok işte gerisi…

Miryema Ez ’iyim içimin İsa’sının.
Olmayan havarisiyim…

Ellerimi yüzüme batırıp ruhumu çarpıyorum gözlerime avuç avuç
Gözlerimi sildiğim duaların, dualarımız ve arkadaşlarımız
Hangimize baksam ıslanıyorum, gözüm!

Günlerdir Rabbimi bekliyorum
Günlerdir ses (s) izim…
Ben neden varım, bunca yokluk içinde?
O neden yok, bunca varlık içinde?

3)

Abisiz büyümeme veriyorum kardeşliğimizi
Çaresiz büyümeme…
Sonra şehirlere söyleyecek bir sözüm de yok, ser!
Hele İstanbul’a hiç!
Ben Bozova’da bir damdan izlediğim yıldızları
Ve Fırat’ın sesini taşıyorum, yüzümde.
Kaldırımlarda yürürken şehrin kuşlarını çiziyorum bileklerime
İneceğim duraklarda hep saatimi gösteriyorum şoförlere.
Kendime sarkıttığım bir kuyuya ağlıyorum,kıztaşında!
Kuyu’dan hep “Ali” duyuyorum. Ali!
Ben kuyuyu siliyorum, kuyu da beni…
Malazgirt’e götürsün bir sel, havaleler geçiren dualarımı!
Abisiz büyümeme veriyorum gözlerimi…
Ah Abdurrahman, ah İmam! Ah Melik!:
Ah bütün arkadaşlarım soruyor
"Yüzüne ne oldu " diye, ser

4)

Bütün ifadelerimi ve imalarımı, ruhuma taşıdım
Yüzüm boş bir levha artık, geçtim huzurdan.
Şimdi huzur en çok evleri dağılanlara lazımdır
Evlerden topladığım çocukluğumla
Şimdi ellerime kurdum kalbimin kentini
Evsizim.

5)

Pazartesileri ve perşembeleri alıyorum selamını.
Kutsal günlerde ve gecelerde Rabbini terk eden ben
Bir peygamberim de yok saçlarımı okşaya…
Bir dedem, şeyhim ya da mamostem!

Buldum ama mezarımı
Bir tepede, hiç gitmediğim.
“sterke bawer”’e git’ dedi Maveria
yalvardım götür beni diye:
Ölüsü tepelerde olanın değil, şerefi çukurlarda olanların yad’ı haramdır!
Ben bunu öğrendim en çok kıyamlardan.

6)

Yüzüm bundan boş işte, ser!
Hüznüm bundan tepelere vurgun!
Ben anılmaya değecek bile değildim
Ah andı beni Rabbim!
Andı da, şimdi çektiğim acılar kadar kulum!

Kaybolmasaydım
Dağlarının kokusu gelmezdi bana

Her şey bit’ti ser!
Her şey…

Atıyorsa kalbin ve yaşıyorsan
Yok işte gerisi…

22.nisan.2010 İstanbul-Kıztaşı
Kayıpkentli 06:41!