Bir düş perhizinde
Islık çalan dudağın
Donukluğu kaplamış boş çerçeveyi

Tebessümün terk edişlerinde
Hangi yöne dönse fırçalar boşluğa konar
Gözleri daha çizilmeden
Dirhemlerine ulaşır soğuk
Donan ışıkta
Ölüm kokar, tuvalindeki hücreleri

Yontulmuş ağaç gövdesinden
Geriye kalır oyuncağı
Çalınır bıraktığı sözler tarafından
Sıcak sobası

Kanadı kırılan bir kuş gibi
Yere düşerken ısınmayı bırakır
Ağır aksaktır karda ki ayak izleri
Nefessiz kalmıştır benliğindeki uykular
Düş perhizinde böyledir yaşamlar

Etme gülüm..
Bir kez, bak aynaya
Feryadı dimağa insede furkanlar
Gerçekler hep düşlere koşar
Kırılmaz İnadına göz uçları
Sıcaktır bulutlarında kışları

İçteki yağmur
Savrulur
Tad olur damağında tuzlu suyun raksı

(düşle, gerçek)le
Fırtına salıncağında
Giden hep geri döner
iplerin ucunda
Yaşamaktır usulca

işte..
Benim içinde hayat sen..
Saymadım düşlerim hangi yöne düşer
Turuncu sözler ipe dizilir gider
Uyumsuz rüzgarların darağacında
Güneşsin alnıma düşen..

2010