İki karanfildi,
Açan zaman,
Suskunluk özgürlüğünde
Gözlerimi yudumlamıştı anların faili

Temsili çemberlerimizde
Taranmış bölgelerdi kaybımız
Şehrin eteklerinde

Ölüm iç içe geçmiş
Ana sütü bekler gibiydi ağlaşan çocuklar
Kaç zamandır bedensiz ruhların
Gölgelerini yağmur duaları sarar
Dön diye

Yüzüne gömdüğüm
Deniz yosunlarının kokusu salınır çemberden
Algılarımın dışa vurmuş haliyle
Tutunurum yine suların evrenine

Nefessiz kaldım
Kulaç kulaç sarılırken köpüklere yoruldum
Tınılarında kımıltılı tuzlu tadlar damağımda kalırken
Kıyılardan hayat diledim

Görmedin
Yüreğimi saldım sonra uzak mevsimlere
Eylül idin donuk parmaklarımda
Sende yandın mı?
Benim gibi bahar yapraklarında


Oysa ben..
dolaştım tarifsiz özlem şehirlerinde..
Kıl payı yakaladım dönemecinde ak gerdanlı bulutları
Köşe kapmaca idi yaşamak
Yıkmak istedim hasreti o kaldırım izlerinde
Sırılsıklam nefes gibi
Doğmak istedim
Yeni özlemlere

2010...