Ceylan ki; dağların, ahu maralı
Dere tepe demez, çıkar da gider
Zıplasa, tüyse de, gönlü yaralı
Sonsuzluğa doğru, akar da gider.

Avcı tuzak kurmuş, gözünden vurur
Alsa da yarayı, ayakta durur
Duruşu asalet, ayrı bir gurur
Melul- melul bakar, yakar da gider.

Yavrular meleşir, içleri yanar
Gözden akan yaşlar, coşkulu pınar
Sanırsın ceylanım, asırlık çınar
Yüreklere hançer, sokar da gider.

Yiğit olan yiğit, altta kalır mı?
Bin bir darbe yese, mağlup olur mu?
Alperen misali, yalnız ölür mü?
Ardına sürüyü, takar da gider.

Şimdi her şey flû, her şey bulanık
Acılı feryada, yıldızlar tanık
Bir gözü kapandı, öteki donuk
Kalleş oyunlardan, bıkar da gider.

Ceylanım yaralı, ceylanım yattı
Haykırışı cümle, âlemi tuttu
Güneşe el etti, beraber battı
Gruba şimşekle, çakar da gider.

Necati ağlıyor, dostu başında
Artık tat kalmadı, ekmek, aşında
Kaybetti maralı, bu genç yaşında
Öfkeden yumruğu, sıkar da gider.

13.03.2013
antalya