9
Yorum
2
Beğeni
5,0
Puan
1656
Okunma

Bir gün daha geçti doğmuyor güneş
Gün kara gün acı dolu gönlüm sensiz
Gecelerim ışıksız yok oluyorum sessizce
Etrafımdaki boşluk beni de alıyor içine
Ben kaçtıkça inatla sarıyor bedenimi
Kemiriyor insafsızca enkaz kalıyor geriye
Hiç bir düşünce tat vermiyor artık bana
Esirinim eriyip tükeniyorum gün geçtikçe
Sevdiğim renkler soluyor çiçekler sararıp ölüyor
Ne mavilik den eser kalıyor ne hülyalarımı pembeler sarıyor
Üşüyor yüreğim üşüyor sevgimin üzerine karlar yağıyor
Beyazlarım grileştikçe günlerim siyaha boyanıyor
Doğma güneş doğma sabahın ayazına
Hüzünlerle hüsran olmuş sarmaş dolaş yine
Sessizliğe büründü ortalık yüreğim isyanda
Attığım çığlığı duymuyor artık hiç kimseler gene
Nihal
5.0
100% (5)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.