10
Yorum
0
Beğeni
5,0
Puan
4743
Okunma

Parlayan ışıklar karşısında
Eser yok denizin maviliğinden
Sert rüzgârlar esiyor yüreğimde
Bırakmıyor bir yudum sevgiyi bile
Kararmış gönlüme aydınlığı esirgedin
Mutluluk ekmiştim sen çöle çevirdin
Sevinçle besleyip büyütmüştüm
Sevgi damlalarını bile alıp götürdün
Küskünüm sana hayat küstüm ben
Yüreğimi açtım sana ne istedin benden
Bana kastın mı var nedir bilemedim
Mücadele edemem beni yok edip bitirdin
Umutlarım bitti gözlerimin feri söndü
Ömrümün son günleri yaşayamadan geldi
Aşkı beklerken bak saçlarım aklarla doldu
Kıymetini bilemedim hayat seni çözemedim ben
Boşa geçmiş ömürden şimdi kalan geriye
Çektiğim çileye değmeyen bir yaşammış meğer
Fırtınalarla boğuşurken yenilen bir beden
Anılarına bile sahip çıkamayan ben
Nihal / 18.03.2010
5.0
100% (7)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.