mülteci çocukların sığındığı bir limandı gözlerin
ölümlerin ağrıları ile erken büyüyen
baharları hiç görmemiş çocukların

sol göğsümün altında
paslı bir kurşun yarasıydı
hüzünlerden acılara koşan

intihar güllerinin yüreğime yürüyüşdü gözlerin
adımların düşlerimde sonsuz yankılandığı
gecenin sesiz duraklarında
amansız bekleyişim

kanadı yaralı yağmur kuşlarıydı gözlerin
yağmur kadar ıslak
yüreğinde prangalar
tuttuğu son dalda titrek
yüreğimdeki yaralardı gözlerin

yeşil bir kan lekesidiydi
yanaklarından yakama düşen göz yaşların
vedalaşıken gitme diye
sesiz çığlıkları buluşturan

hiç söylenmemiş sözlerin diyetiydi gözlerin
dünyanın bütün dillerinde
seviyorum demek gibi

ömrümün bütün sokaklarını
birleştiren yol ayrımıydı gözlerin
yaşamla ölüm arasında
yüreğimin gidiş gelişleri

düşler ormanının
tam ortasında olmaktı gözlerin
bütün yenilgileri kucaklayacak kadar cesur olmak
ve hergün yeniden başlayacak kadar umutlu olmak
BUKET CİHAN TEMÜR