17
Yorum
2
Beğeni
0,0
Puan
2670
Okunma

Sen
Bin duvar yıksan da
Yasaklasan da saklına
Yalnız kalmayı
Hiç öğrenemedin
Özgürlüğün avuttuğu masallarda çocuk olmayı
Hadi aç şimdi
Geçmiş ömrünün gelecek semalarını
Bırak bulutlar geçsin gözlerinden
Gözlerin ki
Utangaç kaçışlarla örülmüş duvar
Dünlerinde mahcubiyet
Düşlerinde diyardır yâr
Şimdi
Kaç İstanbul uyutur gözlerin
Kaç İstanbul uyandırır söyle
Avuçlarına sığınan bir şişe şarabın
Kızıllığında boğulur ayıklığın
Pişmanlığına kaç kadeh tokuşturur
Akşamdan kalma sokaklar
Oysa
Gitmek zamanı gelmeseydi
Kalmaktan yana çalsaydı saatler
Ya da bir kez olsun durmayı bilseydi an
İnan
Kaderin yazgısına emanet ettiğin çocuk
Bugün öğüttüğün gençliğin olmayacaktı
Şimdi sen yine
Senden kalanlarla
Kumdan kaleler yap
Belki bir gün öğrenirsin
Özgürlüğün avuttuğu masallarda çocuk olmayı
Leyla Usta