1
Yorum
0
Beğeni
5,0
Puan
2183
Okunma
Ben meyhanelerin adamı oldum,
Sense ıslak rıhtımların kadını.
Böylesi daha mı iyi oldu sevgilim?
Tövbe ettik anmamaya mutluluğun adını.
Sen beklerken rıhtımları gözlerinde yaş,
Ben meyhanelerde,ıssız sokaklarda,başı boş bir ayyaş.
İnansanda,inanmasanda sevgilim,
İkimizde pişmanlık duymaya başladık,yavaş yavaş.
Çok gördüler ufak bir mutluluğu bize.
Ne istediler bilmem,göz koydular sevgimize.
Kimseye bir şey olmadı bak,
Yazık oldu sevgilim ikimize...
10.10.1981
Erman Ulusoy
Lüleburgaz
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz