130
Yorum
3
Beğeni
5,0
Puan
5730
Okunma

Öylesine ağır ki;
tonlarca kurşun yüklü bulutlar
çaresiz ve şaşkın
dolaşıyorlar gökyüzünde
ağlasalar gri yağacak
tutsalar gözyaşlarını
topraklar kuruyacak
ve
insanlık yok olacak
Öylesine karışmış ki;
gökkuşağı renkleri
yeşil kahveye dönüşmüş
mavi siyaha
beyaz sarıya boyanmış
mor ise acının rengi
kucaklasa dünyayı
hüzünleri saracak
değmeden geçse
umutlar yok olacak
Öylesine kırık ki;
güvercinlerin kanadı
uçup konamıyor damlara
yok gagalarında
sevgiliye giden mektuplar
söylenmiyor şarkılar pervazlarda
kısılmış sesleri
duyulmuyor çığlıkları
mağrur ve gururlu
eğilmiyor başları
umutla bekliyorlar
doğacak sabahları
Öylesine suskun ki;
küsmüş martılar mavi denizlere
kanatlarında öfke
alınlarında kara yazı
dalmıyorlar
dalamıyorlar derinliklere
boğulmaktan değil dalamayışları
korkuyorlar
kasırgaya dönüşüp
devirir gemileri
döver diye dalgalar kıyıları
Öylesine dağılmış ki;
asırlık çınarlar
kurumuş dalları
sararıp
savrulmuş yaprakları
darbeler inmiş gövdeye
kazılmış kökleri
sallanıp duruyorlar
yıkılmıyorlar
çünkü
ANA/DOLU/DA kökleri
Türkan DİNÇER
00:12
(ANA/DOLU/DUR köklerimiz
asla parçalanıp yıkılmayız)
5.0
98% (62)
3.0
2% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.