Kaydıma rastlasan da, dökülen yapraklarda,
İçim de filizler var, açacak bu baharda...

Kaynıyorum kum gibi, ezel-ebet arası,
Çok bekledim içim de, şimdi açma sırası.

Her doğumda şad olur, seyre dalan gönüller,
Yararken kabuğumu, bayram edecek güller...

Gösterirken dilimi, öpecek güneş beni,
Biraz utanacağım, sen görürken sinemi.

Koyu bir yeşiiliğe, bürüneceğim o an,
İnan ki, bulunacak, bu kez halden anlayan.

Yeniden doğuşumu, kutlayacak dolunay,
Bundan böyle sabaha, artık çıkmak çok kolay.

Yeni yüzümü gören, her çiçek el verecek,
Saracak dört yanımı, sesiyle börtü-böcek...

Yanımızdan her geçen, derin nefes alacak,
Bir kez dönüp bakanın, gözü bizde kalacak.

Yeniden güleceğim, veda edip acıya,
Sonra ince uykuyla, yatacağım goncaya...

Kuşları göreceksin, nasıl dönecek pır pır,
Eğil de bak içime! Oynarken kıpır kıpır...

Tomurcuktan göz kırpıp, uzatırken bir mendil,
Dallarımdan sarkarken, gör beni kandil kandil...

Çok yoruldum gezmekten, içimde ki bu urla,
Her güzel taşıyacak, artık beni gururla...

Kimileri çok sevip, asacak yakasından,
Gıptayla bakacaklar, geçerken, arkasından...

Kimseye yük olmam ben, dalım ne, yaprağım ne?
Bundan böyle, her gece, kalacağım seninle...

Apaydınlık olacak, dört yanın ışıl ışıl,
Derince uykulara, dalarken mışıl mışıl...

Bundan böyle dolunay, hep bizimle kalacak,
Güneş bile göz kırpıp, hasetten çatlayacak!



Hayrettin YAZICI