deniz kıyısındayım; uğuldaşan dalgalar,
karaya vurmuş bir gemi, bir iki sandal...
kumsalda bir başlarına,
aynı ben gibi sessiz ve sedasızlar.

​içinde sen vardın sanıyorum,
bir de başka bir adam...
hiç görmedim, tanımam;
ama madem senin yanında,
referansı sağlam.

​sabahçı barınakları neye benzer?
yalnız et ya da kemik değildir ki onlar;
yürekler vardır mutlaka; kimi durgun,
kimi birilerine dargın...
asıl yuvasını terk eylemiş ruhlar.

​biliyorum; kısa anlarla oradasınız,
muhabbet için...
bakmayın bana, bel bağlamayın;
deli poyraz gibiyimdir,

gün doğarken başka, batarken başka eserim.
​nazlıyımdır biraz, dilim de sivri...
sevdim mi tam severim ama
ah, bir sevebilsem;
şu "âşık olma" cinsinden...

​işte yine ben konuştum,
sessizce dinledin sen.
zaten bu muhabbet de
tam bana uyan cinsten...

biraz soluklanıp,
çayları tazeleyelim istersen.
​ne yapsam olmuyor;
gidenin yerine kimse konmuyor.
severim elbette insanları,
hem sevgi barındırmayan
sayılır mı insandan?

Hatice AK/23.10.2009