Ellerim yapışmış duvarlara.
El izleri benden öncelerinin.
Gözlerim kaybolunca boşluğunda,
Islak bir örümceğe benziyorum aynamda.

Sokaklarda örümcek ağları.
Sinsi tuzaklar.
Ne olursa olsun yaşamalıyım.
Yürüyünce aynamda,
Ayaklarım kayboluyor.
Ama yürümeliyim!

Saçlarımın ağırlığı eziyor beynimi;
Gözlerimin içi ateşle doluyor.
İsyan yanardağ kıvamında fışkırıyor.

Düşünmeden yürüyünce yollar bitmiyor.
Kaldırım taşları üzerime basıyor.
İnsanları göremiyorum.
Birden sokaklar daralıyor.

Bilincim yurdumu dolaşıyor,
Sarıyor her kıtayı, evrene taşıyor.
Zulme inat çiçekleniyor hayat.

Ellerimi koparma isteğine,
Baskılara yenik bedenim.
El izim duvarlarda.
Bilincim bir tokat gibi
çarptı benliğime.

Selam olsun el izlerine
Yitiremem üretkenliğimi.
el izim karışsın el izlerine.
Ve eller bayrak gibi sarılmış geleceğe.

09.02.2006