Duygularım parladı, dizginlerde zapt etmez
Cana musallat oldu beni bırakıp gitmez
Depremler durulsa da artçıları hiç bitmez
_Köz düşürür böğrüme içten içe yakıyor,
_Uzatmıyor elini bana öyle bakıyor.

İçimdeki hasretin ayyuka çıktığında
Taşmayan volkan gibi özümü yaktığında
Her batan güneş ile ufuktan baktığında
_Sürükleyip peşinde pervasızca çekiyor,
_Koklatmıyor gülünü bana öyle bakıyor.

Aşamam engelleri, dizde derman kalmadı
Kucak açıp beklerken rüyama da gelmedi
Günden güne eriyip bittiğimi bilmedi
_Gönlümün bahçesinde ceylan gibi sekiyor,
_Giyinip de alını bana öyle bakıyor.

Kaptırmışım kendimi, çırpındıkça batarım.
Yâre olan sevdamı söyleyemem yutarım.
Aşkın gözü kör diye ona ışık tutarım
_Yağmur yağmaz gönlüme şimşek neden çakıyor,
_Esirgiyor dilini bana öyle bakıyor.

Mahir mihmandar olmuş, Mecnun, Ferhat Kerem’e
Neden merhem olmadın tuz bastın hep yarama
Senin gibi zalime bir çift sözüm var ama
_Geçti gitti gençliğim hasret belim büküyor,
_Hayalimin gelini bana öyle bakıyor.


____________Mahir Başpınar