zaten ne olduysa da bundan sonra oldu
kabuğum çatladı
ve akın akın çıktılar içimden
dağıldılar dört bir yanıma
baktıkça sana…

sözünü tutarken
…aşk
zamanı bırakmış
hiç umursamadığı yalnızlık ve depresyonda boğulanlar için

saçlarıma rüzgarın savurganlığı ile dolan anılar
sessizliğini hüküm sürüyor
gözlerinin derinliklerinde yüzmek
kanlı dudaklarından öpmek gibi

“alıştım” konulu düşler sergisinde gezinirken
…gözler
mükemmel bir imkansızlıkla bakıyor
yokluğun kör bir ses gibi sürtünüp duruyor kendime
sonrasından öncesine
varlığından hiçliğine

“tekrarlar için uzun yol” filminin fragmanında
tanıdık bir isim
…ölmek
tüm kayıp aşkların söylendiği şarkılarda küllenmek

meydan okumaktır fotoğraf okumaları
bir hayatın söylenmemiş yerlerine
zamansızlık içinde birbirine rast gelen iki cisim gibi
cansız ve algısız
bakıyoruz şimdi bizden gidenlere
böyle işte
aşk diye gelir geçer adamın ağzına

sol yanından gökkuşağı çıkaran hasretin gözyaşları
kalbin gecesini
kentin sabahını vuruyor
belli ki üç noktasında taşırdın kıyameti
naftalinli çeyiz sandığının en dibinde
anlamını öğüten bir sevda saklıyor kendini
hiç açılmayacakmış gibi

terk edilmiş sözlerin
unutulmuş yüzleriyle geçinen tüm mazidaşlar
…sevinin
böyle sevmeye ayrılık da yakışır
çünkü eylül geliyor