Günden geceye,

Şakaklarımdaki ağrılı düşlerin arasından

Mısralarımı toplayıp çıkardım

Ve kirpiğime takılan

Son göz yumuşumdu bu sana…



Dünden güne kalan

Ardı ardına bir avuç hayal

Tozuyup savruldu

Göğsümün altından…



Bir türkü diline doladı ismimi

Bir aşık adımı sayıklarken

Sokağın köşesinde bekledi

Git dediğim bir akşam



Git dediğimde akşamdı

Üşenme bu defa

Üşenme, hatırla…



Zaman ayarlıydı ayrılık

Kurulduğu tahtında



Kalmak …

Göç etmeyecek kuşlara

Nazire olacaktı

Kışa yenik düşecekti üstelik

Besbelli…

Deliksiz bir yok oluşa gebe

Kaç gecenin koynunda

Kim bilir nasılda titreyecekti…



Dara çek ceviz ağacı

Biriken şu kırık dökük hayalleri

Ağaran isyanları say

Ve dahi bulabildiğin

Kaç ümit kalmışsa

Bir elin kaç parmağında

Bir o kadar kere

Kurut dallarında

Düşmeye hazır güz yapraklarımı…



Dünden güne kalan

Ardı ardına bir avuç hayal

Sendin savuran saçlarımı…



Lütfiye Bulhaz Sevinç

ankara, temmuz