Gönlüm gariplerin aşiyanıdır,
Sevda gözlerimin deli yanıdır,
Akşamlar, telimin koptuğu andır!

Işık olsam sevildiğim yüzlere,
Alıp götürseydin gittiğin yere.

Bir çığlık gibidir, bur da sessizlik,
Sessizlik, aslında bir kimsesizlik,
Özlem bildiğimiz, bir kara delik!

Alınca içine iner perdeler,
Özlem çektiklerim şimdi nerdeler?

Devran değiştikçe, değiştim ben de,
Gül açardı yüzümüze, gülende,
Yapıp ettiğimiz, kalırken dünde;

Elimi kaybettim bu son vedada,
Yüreğim çakılı kaldı sevdada!

Her şey değişti de, sen misin kalan?
Her yıl gömleğini değişir yılan,
Değişmedim demek, ne büyük yalan!

Gündüz güneş, yoksa gece ay mısın,
Yüreğimden geçen, en son fay mısın?

Küçük adımlarla, yürüyor gece,
Koşarım ardından, hep hece hece,
Her hece koynunda taşır bilmece;

Aşk olsun bilene, ben bilemedim,
Sen mi çağırdın da, ben gelemedim?

Bir ömür koşarken, gelen çağrıya,
Bu yüzden ömrümüz indi yarıya,
Bütün renkler en son döndü sarıya;

Kaç renge boyadı beni de zaman,
Bir kişi çıkmaz mı halden anlayan?



Hayrettin YAZICI