kıskanılan hikayeler...aşk hikayeleri...
neden kıskanır insan beceremeyeceğine olan inancından mı !?
ve neden yaşanmamış, yaşanıldığına inanılan hikayeler koyar önüne hedef diye ulaşılmak istenilen...zaman kendine döndüğünde ve hadi bakalım dendiğinde, eli ayağı karıştığından ya da gururunu , kibirini, yetersizliklerini aşamayacağını bildiğinden mi yaşanmış tecrübelerine bakarak...Yusuf ile Züleyha-Leyla ile Mecnun..hep ulaşılmaz olarak kalacak çünkü insanın canlılığı ve gerçekliği karışmadı içlerine,nefes alıp vermediler bu düzensizlikte, bu bakışlara ihanetin her an düşmeye meyilli olduğu günlere uğramadı hiç birinin yolu...

hep tatlı hayaller avunduğumuz,hazır ol[a]madığımız ve ol[a]mayacağımız aşka dair.gözlerimizin önüne çizilen resimleri şahit koşuşumuz yüreğimizin perdelerini açamayışımızdan belki...hazırlanıp "kendi"mizce ortaya çıkamayışımızdan...

final...
ki bahanelerimiz her neyse -biz sebeblerimiz deriz çoğunluk...her ne olursa, değil mi ki kalıkoyuyor "ben" i aşktan orada hazırlıksızlığımızdır "can" sıkan, dillerimizin söylediği yalanlar değil.
Yanmaya hazır değil yüreklerimiz ellerimizde kurallarımız varken,bırakamadıklarımız ve kendini hatırlatan tarihimiz varken kül olmaya direnen.
ve Pervanenin sevdası...gözleri kör ama gönlü açık...yanmayı isteyen bir cesaret...ki Pervane ol[a]mayacaksak rahat bırakmak gerek...militarist ruhu/kalb-i mecruhu olduğu yerde...


tebrikler...