3
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
2686
Okunma
hükümsüz bir güne kucak açmış bu bahar.
çıplak ayaklarıma takılıyor işte
papatyalar…
aştık mı bu yokuşu
bir gül bahçesi karşımızda
dere boyu.
karlara misal
eriyip yitmekteyiz
ve gözlerimizde
nihayet visal…
her yan misk-i amber
taç yapmışsın mısralarından saçlarıma
-ki saçlarım ancak sinende huzura erer. -
yazma artık hiçbir şey
bırak gözlerinden okuyayım
ve sakın yumma gözlerini
zira bu anı bir daha yaşayamayız
korkarım…
ne çok mavi…
ne çok kelebek…
ne çok sen…
.....
ne mutluyum bir bilsen…
.....
.....
.....
uyan sevdiğim, uyan
bir mai hülyadasın.
ne ben Cihan’ım,
ne de sen Hayyam’sın...
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Cevap Yaz