Sevdiğim an deli çaylarla beni,
Bir tutma körpecik taylarla beni,
Kalyonlar dururken koylarla beni;

Sakın anma, bak gücüme gidiyor,
Olanca geçmişim, güme gidiyor...

Ya ıssız dağ başı, ya deniz dibi,
Dalları kavuran keskin güz gibi,
Fırtınada kaybolacak iz gibi;

Sakın anma, bak gücüme gidiyor,
Olanca geçmişim, güme gidiyor...

Ben yapamam, bir ileri, bir geri,
Çağla çağı kapatılmış içeri,
Yurdunu kaybetmiş bir yeniçeri;

Sakın sanma, bak gücüme gidiyor,
Olanca geçmişim, güme gidiyor...

Yükü ağır karıncayla an beni,
Yedi biçim bir yoncayla an beni,
Çatlayacak bir goncayla an beni;

Anılmaktan güzel ne var hayatta,
Bir köhne takada, ister bir yatta.

Anarken de gözlerinle gülüver,
Her sevgi bilirsin önce gül sever,
Sevgi yetmez, ardı sıra geliver;

Yordu beni, bir ömür gel eylemek!
Sonra zaya gider bak bunca emek.

Kapalı olsa da yollar hep karla,
Her eskiyen yenilenir baharla,
Yok mu sevgi ekeceğin bir tarla?

Ben hazırım evlek evlek sür beni,
Önce ekip, sonra gelip sar beni...




Hayrettin YAZICI