Çok hırçındın karadeniz.
Dalgaları yüzüme savururdu rüzgarın
Beni mi çağırdın karadeniz ?
Bulsam seni, sende boğulacağım yarın.

.................... Solumayacağım artık tepelerindeki sisini.
....................Yaban güllerini koparıp koklamayacağım.

Çağırma beni kucağına, sen ana değilsin.
Bitmezki Sisdağında hiç karın.
Dereleri geçemem,yolların kıvrım kıvrım.
Akmayla bitmiyor göklerden gözyaşların.

........................Duymayacağım meleşen kuzuların sesini.
........................ Artık seni göz kapaklarımda saklamıyacağım.

Çağırma beni ocakların sönmüş tütmüyor.
Anılarıma kök salmış ısırganlar,taflanlar.
Sıra sıra dağları germişsin önüme geçemiyorum.
Korkulu kabuslarımda yutuyor beni yılanlar.

............................ Unutacağım kızılağaçların rüzgardaki neşesini.
............................ Onları saran sarmaşıkları da okşamıyacağım.

Bekleme beni kumları okşayan dalgalarına
Çok uzaklarda sürgündeyim kaderle anlaşalı sen
Hastayım sana,yapıştım yatağıma yatıyorum.
Kalkta sen gel yanıma, ben canvermeden.

................................Yoruldum özlemekten derelerin en kuytu köşesini.
................................ Uzatsınlar cenazemi toprağına,sensiz yaşamıyacağım.

Orhan Semiz