SANKİSİZ YARIN

eş zamanlı rüzgarlar esiyor
en güzel şarkılarını söylüyor uyandığım bu vakit
kırılmış aklımın zinciri
darmadağın olmuşlar
bir yanar dağ hazırlanıyor patlamaya
günlerdir bir kıvılcımı beklemiş besbelli

üzerine hayallerin saçıldığı
yeşillenmiş bir tarlaya
bilerek atılmış bir sevinç
nasıl fışkırırsa ortada
öyle güzel
öyle muhteşem hepsi

son günlerde
ellerimi deyirdim bulutlara
bütün örgülerini tamamlamaya başladı bahar
belirgin bir kahverengi oldu toprak
bir yerlerden taşıp geldi yine o çığlıklar
tenhaların sessizliğinde
dilenmiş dileklerdi birer birer

süzülerek zaman ve maddenin buluştuğu yerde
sofraya katılmıştır umutlar
karşılıksız depremler sevinciyle kaynaşan mevsimler
duyguların yabaniliğinde
huysuz bir katliam iştahı gibi
keyifsiz kimlikler doğurmuş
kaşla göz arasında
öfke ve sevinç kadar inanılmaz
nasıl sağlarsa köprülerin direncini taşlar
öyle sağlam
öyle mükemmel hepsi

sankisiz bir yarında
birkaç renk boya alsan
sisli ve acıdan sararmış olarak
çizebilirsin hani
endişesiz bir hayret telaşı nasıl
öyle