Kar taneleri beyaz bir çarşaf gibi örterken çimlik bahçelerimi
Ben alaca içinde tozlanmış zifir geceye serenat yapardım
Tatlı bir rüyanın uyanma seramonisi arifesi ay yüzünde koca bir tebessümle
Parmaklarımın tınısına eşlik edip bir türkü tutturmuştu incecik üst dudağında

Ne kadar durdurmaya çalışsamda ne kadar frene bassamda
İvmesi büyük durmuyor koca tır
Ne kadar zincirlesemde yüreğimi ne kadar kendimden itsem de seni
Dayanamaz içimin sesi tekmeler "hadi! hadi sev beni!!"
Kıyamaz yıkar dünyayı ne vakit yaş görse gözlerinin biraz altı yanaklarının hafif üstünde
Yakamoz gibi çakar kaşları, içimin derinliklerinin dibinde
Duramaz bekleyemez zaman daha çok geçmemeli sanki
Küreklere asılır akıntının aksi olsa dahi

Kolu tutulana dek yazar
Yazar
Yazar ki
Bir dönsün de şöyle baksın diye
O irkilene dek bakar o masum peri mavisi gözlerine
Kaybolur içinin yeşil cennetlerinde her seyahatinde
Doyamaz içinin tüm coğrafyalarını keşfetmeye
Çeviremez gözlerini izler salkım söğüt yalarken nehri
Dayanamaz içindeki ses tekmeler "Hadi!hadi sev beni!! "

Yanıltsa da kimi zaman hayat,umduklarından
Bırakmaz gözler, zaman akmadan
İçindeki ses ona yalan söylememeli
Çünkü bu onun dünyada tek öğrendiği...
Yediremez mutsuz sonları kendine
Konduramaz erkenden terkedişleri
Fallarda hep bir hasret hep bir ayrılık
Hayır fallar yalan söylemeli
Yalan söylemeli!

Dili aft içinde haykırmaktan sevgisini
Lanetledi insanoğlu bu kötü şehrin içinde
Düşmüştü oysaki o senin suyuna hıkık bir bezelye gibi
Böyle terketmemeli hayır böyle terk etmemeli!!!


Gözde Okyay