bez bebek

narin parmaklar
dikerken
bez bebeğin gözlerini

yeşermemiş fidesi
habersizce
oyunlar oynuyor
tepsinin üzerinde

örümcek ağlı beyinler
el sıkıştılar
ay ışığı vururken
sokaklara

ince belli
kanıyor
kapı eşiğinde
süpürgesi elinde

adettendir
ışık değmemiş evlerin
avlularında
çiftetelli

bir başka toprağın misafiri
yatağına alıp
sakladı nazeni

kadın oldu
büyümemiş çocuğun
ince bedeni

kirlendi
tepsinin ağırlığı altında
olgunlaşmamış bilinci

süzüldü
gözyaşları
kan damlamış
beyaz çarşaflara

satıldığı karanlık gülen yuvasında
asıldı
bez bebeği
hunharca