7
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
1374
Okunma

soyulur ruhumdan düş yanığı hüzün
coğrafyamda her mevsim acıdır güzüm
cümle sonunun tekrarında ömrüm
hükümsüzlüğe avuç açar söylenmiş her sözüm
bilinen tek doğrum bilinmezliğim
kuşandığım kamuflajlı ruhani deliliğim
vardır atılan oltalara gelmişliğim
dizlerimi kanata kanata büyüdüm
yar’a devrettim yorgun yüreği
feraha saldım yaslı sineyi
AŞK’la mayaladım suskun ümitleri
dilimde ’ya tutarsa ?’ dileği
...
-tutulmuş en son dilek,
bu kalp sende yürek-
Gülay Bulut ( . . . . )