GİZLİ İM
​Nefesini derine çek,
Kendini görünmez kıl bu elde.
Çünkü gözün değdiği şey,
Çabuk ucuzlar kalabalıkta…

​Bırak, seni bir kenara çekildi,
İçten içe tükendi sansınlar.
Eksikliğini hissetmeyen,
Varlığının ağırlığını taşıyamaz nasılsa…

​Seni bulacak olan,
İz sürdüğü için değil,
Sessizliğinde kendi sızısını
Tanıdığı için bulur.
Görkemli yangınlara herkes koşar da,
Bağrı közlenmiş olanı
Ancak canı yanan anlar…

​Biz ne zaman yüzümüzü güneşe sürsek,
Gözümüz kamaştığı için kaçırırız gerçeği.
Ne yazın harı alır bizi duldasına,
Ne kışın ayazı örter üstümüzü…
Gökle denizin birbirine sığamadığı
O bıçak sırtı ufuk gibi,
Tam o kavuşulmayan çizgide
Asılı kalır Eylül…

​Zaman sarartıp savursa da ömrü,
Bir gazelin damarındaki o gizli imden,
Rüzgârın sürüklediği tek bir kırık sesten…

​Yine sezerdim ben seni,
Yine tanırdım ben seni,
Yine severdim ben seni…

​Gülcan Şahin (Güldecan)