İnsan kalemi buldu, söze tahayyül düştü
Âlemi çözmek için ruha tahammül düştü.

Gerçeği arayana aleniyken kâinat
Gündüze kara perde, gecelere tül düştü.

Bakmak; görmek sanıldı, gönül gözü kör oldu
Söylemek isteyenin diline müşkül düştü.

Yaşamak sofrasında bölüşülürken aylar
Nisanı eller aldı, garibe eylül düştü.

Doğruların peşinde ömür boyu yol alıp
Dörtnala gitmek için bindiği düldül düştü.

Dişlerini sıkınca sabır taşı çatladı
Dağılırken tespihi ucundan püskül düştü.

Pınarları kuruyup tükenirken damlası
Gözlerinin altına solgun bir sümbül düştü.

Taksimat terazisi yitirdi adaleti
Mazlum olana mahpus, zalime ödül düştü.

İfrat-tefrit arası kavrulurken yeryüzü
Dikenler arasına sahipsiz üçgül düştü.

Kimisi çok ağlarken kiminin güldü yüzü
Kiminin kem bahtına kırılmış gönül düştü.

Yanlışa güç yetmedi, sözler anlamsız kaldı
Sükût hüküm sürerken kalbe tevekkül düştü.

Çaresizlik yüzünden efkârlanıp yakılan
Sigaranın ucunda yanıp giden kül düştü.

Akamete uğrarken şairin mısraları
Bitmemiş bir şiirin sonuna virgül düştü.

Âlemi çözmek için ruha tahammül düştü
İnsan kalemi buldu, söze tahayyül düştü.

Mustafa Erkenekli
19.06.2020 - Malatya