Karşılık bulamazsa işe yaramaz diye
Teraziye vurarak aşkı iğfal ettiler.
Gönlü tezgâha koyup; nefis denen vadiye
Et pazarı kurarak aşkı iğfal ettiler.

İki öpücük ile tümden bozuldu özü
Teferruata döndü yârin sürmeli gözü.
Ağızda sakız oldu ‘aşkım, sevgilim’ sözü
Sevmeyi hor görerek aşkı iğfal ettiler.

O ki en tatlı acı, en zevkli badireydi
Merkezi yürek olan kocaman daireydi.
İnsan eli değmemiş tertemiz bakireydi
Yatağına girerek aşkı iğfal ettiler.

Mana; manasız şimdi, öne çıktı cisimler
Dilimize oturur her gün başka isimler.
Sararıp soldu artık geçmişteki resimler
Ateşlere vererek aşkı iğfal ettiler.

Leyla dünya çirkini, Mecnun çöle gideli
Bu işin aslı yoktur, Kerem’in adı deli.
Akıldan azdır Ferhat, dağı deldi deleli
Şirin’e kir sürerek aşkı iğfal ettiler.

Müptelası olmuşuz eğlencenin, sefanın
Anlamını sözlükte bulamayız cefanın.
Elestü’de verilen; sözün, ahde vefanın
Defterini dürerek aşkı iğfal ettiler.

Mustafa Erkenekli
01.09.2016-Malatya