Beni vur, Beybûn…
Ama ellerinle değil,
O süzgün kirpiklerinin ucuyla,
Öyle bir bak ki gözlerime,
Kaçacak tek bir adımım,
Sığınacak bir yanım kalmasın…

Her kirpiğinin gölgesinde,
Koca bir ömür bağışla,
Ben sensizliğin uçurumundan düşerken,
Kimseler tutmasın ellerimden…

Beni vur, Beybûn…
Öyle sızlayan yerimden vur ki,
Senden başka kimse merhem olmasın,
Bir ömür taşıyayım seni…
Yaram hiç kanamasın,
Her gece biraz daha yansın,
Biraz daha özletsin seni…

Sakın kapatma gözlerini Beybûn.
Koca bir şehrin Işıkları söner,
Karanlıkta kalir tüm düşlerim ,
Sokaklar ıssız sürgüne döner,
Kaybulur masum gülüşlerim….

Beni bir kez daha vur…Beybûn
Bu defa bakışlarınla değil,
Adımı söylerken…
Sesinin incecik titrediği yerden,
Böl gecemi, deşip geç yüreğimden,
Beni vur, Beybûn…
Öyle derin, öyle güzel vur ki;
Bir an olsun iyileşmek aklımdan bile geçmesin…

Rüzgarınkalemi..15 Eylül 01:40/2026