Bu dizeler, tarih boyunca insanlığın en temel varoluşsal ve ahlaki çatışmalarından birini dile getiriyor: Güce boyun eğmek ile onuru seçmenin bedeli.
​Zorbalık karşısında iki farklı tutum sergilenir:
​ Güce ve zorbalığa biat ederek konforunu, güvenliğini veya çıkarını korumaya çalışanlar. Bu durum, fiziksel bir özgürlük sağlasa da ruhsal ve vicdani bir köleliği beraberinde getirir.

Adaleti, doğruyu ve insan onurunu her şeyin üstünde tutarak zorbalığa başkaldıranlar. Bu tercihin bedeli genellikle ağır baskılar, yalnızlaştırılma ve hayatın bir cehenneme dönüştürülmesidir.

​Ancak metnin son kısmında vurgulanan adalet fikri, bu ağır bedelin boşa gitmediğine dair köklü bir inancı simgeler.

Kötülüğün ve zulmün mutlak olmadığı, her zorbalığın ve sapkınlığın (şeytani düzenin) belirli bir süreyle sınırlandırıldığı; vakit geldiğinde ise ilahi adaletin veya tarihin kaçınılmaz terazisinin tecelli edeceği düşüncesi, direnme gücünün en büyük dayanağıdır.

Emeğine yüreğine kalemine sağlık

Çok güzel şiir sevgiler saygılar selamlar sağlıcakla kal allahın selameti üstüne olsun

Zorbalara kul ve köle olmayanlar bilerek veya
bilmeyerek her bir şeyi göze almışlar demektir
ve bir çokları bir nedenle yok edilirler...kutluyorum...