10
Yorum
25
Beğeni
5,0
Puan
267
Okunma

Kavuşan canların ilk demlerinde,
Sustu gurbetlerin hırçın rüzgârı.
Gönül mukaddes sevda otağında,
Buldu nihayet beklenen baharı.
Gözlerin daldığı uzak yollar,
Bir tatlı tebessüm ufkunda bitti.
Yıllarca hasretle bekleyen kollar,
Kaderi fani dünyadan sildi gitti.
Arındı yüreğimiz sahte hevesten,
Can evim şifa buldu asıl sesten.
Silindi karanlık derin nefesten,
Ruhumuz sıyrıldı dilsiz kafesten.
Kazanır sabreden o büyük cengi,
Kula kul olmayan her zaman hürdür.
Bulunca bu ömür asıl dengini,
Vakarla vurulan kutsal bir mühürdür.
Filizlendi aşkın mukaddes gülü,
Ufukta parlayan kutlu sabahtı.
Hasret nöbetiyle bekleyen gönül,
Ebedi vuslatın tahtına çıktı.
Tamer KARAKAŞ
7 Eylül 2026
5.0
100% (16)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.