10
Yorum
12
Beğeni
5,0
Puan
214
Okunma
Geceleri karanlık olurdu memleketimin
Çoban ateşi ışığına dilek tutan çocuklarız biz
O yüzdendir belki
Bir güneşe aşığız
Bir de aşılmaz dağlara.
Bir de sevdalımız var
O içimizdeki gizli yara.
Aslında
Sarp uçurumların asi kartallarıyız biz
Süslü apartmanlara sığmaz bizim yuvamız
Hep bir uçurum arar gözlerimiz
Özgürlüğe uçmak için
Ovalarda tutuşmaz içimizdeki isyan ateşi
Kentler dar gelir kabaran öfkemize.
Bizde bir söz vardır bilirsin cigeram
"gurmê darê ji darêye"
Ağacın kurdu da kendindendir can.
Ondandır ki
Biz hep
Sırtımızdan vurulduk
Düşlemizde vurulduk
Hayallerimizden vurulduk
Umutlarımızdan vurulduk
Biz ki küllerinden doğan anka misâli
Vuruldukça çoğaldık
Çoğaldıkça var olduk .
𝕯𝖊𝖛𝖗𝖎𝖒î
𝕸𝖆𝖒𝖆𝖐.𝟬𝟳.𝟬𝟳.𝟮𝟬𝟮𝟱
5.0
100% (9)
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz