Ey can
Eski düzenim yok artık
Hayatım bölük pörçük
Anlamını yitirdi zaman
Ne tarafa dönsem yoksun
Dolmuyor içimdeki boşluk
Sensiz ürkek bir kuş gibiyim
Süslü bir kafeste mahkûm
Anılar önümde aşılmaz engel
Kanatlarım zincirli
Ayağımda pranga oldu hasretin
Sağım solum dikenli tel.
Rûyalarım uçurumlarla dolu
Keder artığı günlerim
Ve ben aşkına müptela
İçimde yaşayamadığım
Büyüyemediğim
Bir türlü büyütenediğim
Çocukluğumun suskunluğu var
Her an duada dilim
Sessiz suskun mütevekkil
Döneceksin diye hâlâ taze umutlarım.
Özlemlerim hayallerim
Yıkılmadı beklentide hayatta
Bilmiyorum
Hangi güneş ısıtır yokluğunda üşüyen bedenimi
Ve hangi ay ışığı aydınlatır
Yokluğunun bendeki karanlığını
Artık;
Gel de azad et beni
Bitir esaretimi ne olur
Bil ki ;
Can çekişiyor bedenim
Ruhum gönlüm azapta.

𝕯𝖊𝖛𝖗𝖎𝖒î(𝖎𝖑𝖐𝖊𝖗 𝕸𝖚𝖗𝖆𝖙 𝕮𝖎𝖓𝖎𝖙𝖆𝖘)
𝕸𝖆𝖒𝖆𝖐 𝟐𝟕.𝟎𝟔.𝟐𝟎𝟐𝟓