Ey benim kaderim, sana dargınım,
Asla hiç gülmedin, yüzüme benim.
Dertlerin çok yordu, sana kırgınım,
Güvenim kalmadı, özüme benim.

Sevda bağlarıma, fırtınan vurdu,
Kar tipi boranın, benimle durdu.
Yaşattığın hayat, beni çok yordu,
Mutluluk yazmadın, yazıma benim.

Bitmedi bahtımın, kara yazısı,
Kin gütmek feleğin, bana arzusu.
Kalbimde hep kaldı, sevda sızısı
Acıyı doldurdun, gözüme benim.

Sevdalı kalpleri, yakamıyorum,
Artık güzellere, bakamıyorum,
Aşk sevda yoluna çıkamıyorum,
Dermanı kestiniz, dizime benim.

Bu kadar ıstırap, çok fazla dedim,
Felek çemberinde, tokatlar yedim.
Sizden bana güzel, dünya istedim,
Neden bakmadınız, sözüme benim.

Kör talihim küsmüş, kara bağlıyor.
Şiirlerim dertli, yürek dağlıyor.
Kalemim yazıyor, teller ağlıyor,
Efkârı doldurdun, sazıma benim.

Ben Şair Aydın’ım, göz yaşım aktı,
Yaşadığım hayat, canımı sıktı.
O yarin sevdası, bağrımı yaktı.
Acımadı kimse, közüme benim,

Şair Aydın Tazegül