Ah Vera ,
Gönlümün yalnızlık abidesi , kalispera agapì moù
Yine bir aşiyan akşamındayım , payıma düşenler
değişmedi
Yine yalnızlık
Yine sensizlik
özleminle bir gün daha bitti bitecek
Gölgeler uzarken yavaş yavaş
Gün batarken ufuktan nazlı nazlı
Rüzgâr adını fısıldarken kulağıma usul usul
Ben yine tek başıma uğurluyorum akşam güneşini
Oysa
Ne çok isterdim seninle ele ele birlikte bu seremoniyi yapabilmeyi
Geleceğe dair hayaller kurmayı ne çok isterdim
Bitsin istiyorum kaderin benimle gölge oyunu
Uzaklara dalıyor gözlerim
Yine yoksun yanımda
Doyasıya ağlamak istiyorum
Göz yaşlarımda boğulmak istiyorum
Ama,
Geçmiş mutlu günler hatırına susuyorum nemli gözlerle seyrediyorum kuşların yuvaya dönüş telaşlarını.
Ah Vera ,
Bir bilsen her gün
Senden kalan izler arıyorum Samatya sokaklarında
Rami’de yaşadığın o evi soruyorum konu komşuya
Bir tanıdık sîma arıyorum ve seni görmek istiyorum her baktığım yüzde.
Şimdi,
Ne kadar kutsal görünüyor beraber yürüdüğümüz arnavut kaldımı sokaklar
eğilip taşlara seni sorasım geliyor.
Yeminle,
Özlemin koskoca bir ülke olmuş içimde sığar mı hiç küçücük Konstantinopolis sokaklarına.
Gel ne olursun onca güzel yılın hatırına
Gel de birlikte takılalım hayatın çarkına
Gelmezsen özlemin ırmak olur derya olur
deniz olur
sığmaz hiçbir şiirin satırına
Sensizlik çıkmaz sokak benim için ey can
Umarım varırsın farkına.

𝕯𝖊𝖛𝖗𝖎𝖒î
𝕸𝖆𝖒𝖆𝖐 07.03.2026