Kars Kalesi üstünden süzülür buzlu rüzgar,
Sokakları kaplar da bembeyaz bir örtü kar.
Taş Köprü’nün üstünde durur zaman bir anlık,
Aşkın yaktığı sine bilmez hiç karanlık!

Ani Harabeleri bin yıllık bir sızıdır,
Kars’ın amansız kışı gurbetin tek kızıdır.
Çıldır Gölü buz tutar, yürekler ise sıcacık,
Aşk ile yürüyene yollar olur apaçık!

Sazın teline vurur aşıklar meclisinde,
Sevda türküleri var her birinin sesinde.
Ebul Hasan Harakani dergaha verir huzur,
Aşkla atan kalplere rahmet yağar, nur yağur!

Sarıkamış çamları saklar asil duruşu,
Aşkla tutuşan yürek dinlemez hiç yokuşu.
Merttir Kars’ın insanı, sadakat taşır kanda,
Sevdanın en güzeli yaşanır bu mekanda!

Baltık mimarisi taş binalar dizilir,
Aşkın derin izleri caddelere çizilir.
Atlı kızaklar geçer buz üstünde süzülerek,
Seven gönül katlanır her çileye gülerek!

Karasu’yun akışı fısıldar eski çağı,
Sevdayla bereketlenir Kars’ın yaylası, dağı.
Kaşarın lezzetiyle gravyeri meşhurdur,
Aşk ile harmanlanan bu toprak bir gururdur!

Arpaçay kıyısında akşam olur usulca,
Gönül bir sevdalıya bağlanır ömrü boyunca.
Misafir başa taçtır, sofralar açık durur,
Aşkın olduğu yerde kalpler huzuru bulur!

Serhat şehri Kars dediğin bükülmez bir bilektir,
Başı dik, an alnı ak, harbi atan yürektir.
Asırlar geçse bile bu destan hiç bitmeyecek,
Bu topraktan aşkın ve mertliğin izi gitmeyecek!