Şiirlerim benim sessizliğimdir,
Kimsenin duymadığı çığlığım...
Bir gecenin koynunda sakladığım
Yarım kalmış cümlelerimdir.

Şiirlerim benim gözyaşlarımdır,
Kâğıda düşen her damlası bir hatıra.
Kimi anneme gider,
Kimi evladıma,
Kimi yarime,
Kimi de Rabbime ulaşır.

Ben bazen bir derviş olurum şiirlerimde,
Sırtımda dünyanın yükü,
Dilimin ucunda bir Hû,
Gönlümde sonsuz bir arayış...

Bazen bir âşık olurum,
Adını söylemeye korktuğum bir sevdanın peşinde.
Gece boyunca seni ararım,
Sabah olduğunda yine kendimi bulamam.

Şiirlerim benim yollarımdır;
Kimi gurbetten geçer,
Kimi hasretten,
Kimi ayrılığın taşlı sokaklarından...
Her yolun sonunda
Bir parça ben bırakırım.

Bir şiirimde ağlarım,
Bir şiirimde gülerim.
Birinde "gel" derim,
Birinde "gitme."
Birinde Rabbime ellerimi açarım,
Birinde gökyüzüne bakıp susarım.

Şiirlerim benim yaralarımdır;
Üzerine kelimeler bastığım.
Kimse kanamasın diye
Gönlümün kapısını kapattığım.

Ama bilirim...
Bazı yaralar kapanmaz.
Bazı aşklar bitmez.
Bazı insanlar gitse bile
Kalbin bir köşesinde yaşamaya devam eder.

Şiirlerim benim evlatlarımdır;
Her birini gecelerce büyüttüğüm,
Her kelimesine yüreğimden bir parça verdiğim.
Bir gün benden geriye bir şey kalırsa,
Belki onlar anlatır beni.

Der ki biri:

"Bu adam çok sevmiş..."
Biri:

"Çok acı çekmiş..."
Bir diğeri:

"Yine de umudunu kaybetmemiş."

Ve belki en sonunda
Bir şiirim fısıldar:

"Ben dünyadan geçtim,
Ama sevgiden geçmedim."

Şiirlerim benim duamdır.
Her mısrası göğe yükselen bir nefes...
Her kelimesi içimde saklı bir âmin.

Rabbim bilir,
Ben bazen insanlardan kaçarken
O’na sığındım.

Bazen bir dost aradım,
Bazen bir omuz,
Bazen yalnızca
"Ben buradayım" diyecek bir ses...

Bulamadığım yerde
Kalemimi aldım elime.

Ve yazdım.

Çünkü sustuğum zaman
İçimde fırtınalar kopuyordu.

Şiirlerim işte o fırtınaların sesidir.

Bir gün bu kalp susarsa,
Bir gün elim kaleme gitmezse,
Bir gün adımı soran olursa...

Şiirlerime bakın.

Orada beni bulacaksınız.

Bir aşkın içinde,
Bir ayrılığın gölgesinde,
Bir annenin duasında,
Bir evladın gözlerinde,
Bir dervişin hırkasında,
Bir secdenin sessizliğinde...

Ve gökyüzüne yükselen
Tek bir kelimenin içinde:

Hû...

Şiirlerim benim.

Benim sevdam,
Benim hüznüm,
Benim duam,
Benim yolum...

Benim dünyaya bıraktığım
En sessiz izim.

Ve son şiirimde
Yalnızca şunu söyleyeceğim:

Ben yaşadım...
Sevdim...
Yandım...
Ağladım...
Dua ettim...
Ve bütün sustuklarımı
Şiirlerim anlattı.