Mührün bitene kadar
Süleymansın dünyada…
Ömrün yetene kadar
Hükümransın dünyada…

Taht dediğin bir gölge;
Gün döner, devran döner…
Hükmüne boyun eğen,
Bir gün ardından güler.

Mührün eldeyken dostun,
Sofran dolu, sözün hak…
Mühür düşünce elden,
Ne dost kalır ne sancak…

Mührün bitene kadar
Süleymansın dünyada…
Ömrün yetene kadar
Hükümransın dünyada…

Tahtın da senin olsun,
Tacın da kalsın sana…
Sonunda bir avuç yer
Hükmeder hükümrana…

Her kapıyı açarsın,
Anahtar eldeyken sen…
Kapında kul kalmazmış,
Düşünce gözden birden…

Buyruğun dağlar aşar,
Sesin yankılanırken…
Bir sessizlik kuşatır
Nefesin daralırken…

Mührün eldeyken dostun,
Sofran dolu, sözün hak…
Mühür düşünce elden,
Ne dost kalır ne sancak…

Mührün bitene kadar
Süleymansın dünyada…
Ömrün yetene kadar
Hükümransın dünyada…

Tahtın da senin olsun,
Tacın da kalsın sana…
Sonunda bir avuç yer
Hükmeder hükümrana…

Kim padişah, kim köle?
Toprak sormaz adını…
Bir kefene sığdırır
Saltanatın tadını…

Ne mührüne iltifat,
Ne tahtına hürmet var…
Ölüm gelir kapına;
Ne vezir var ne duvar…

Mührün bitene kadar
Süleymansın dünyada…
Ömrün yetene kadar
Hükümransın dünyada…

Varsın cihan senin de,
Son hüküm kalmaz sana…
Tahtlar hükümdar seçer;
Toprak seçmez hükümranı…

Tahtın da senin olsun,
Tacın da kalsın sana…
Sonunda bir avuç yer
Hükmeder hükümrana…

HaTTaB