Sednaya; yetim bir gül, ha soldu ha solacak
Ne lahza onu ansam gözüm yaşla dolacak !

O ki çeyrek asırdır dört duvar arasında
Umudun nabzı atar bahtının karasında

Senelerden bihaber girdi otuz yaşına
Hem susuz hem güneşsiz ve hem de bir başına !

Döküldü yaprakları; beti, benzi sarardı
Bir tek canı kalmıştı, o da neye yarardı ?

Ayrıydı bülbülünden, goncalarından ayrı
Ecelinden bir başka dermanı yoktu gayrı...

Çığlıklar yankılandı buz gibi betonlarda
Ezelden biliyordu, insaf yoktu onlarda !

Onlar ki harap etti, yaktı, yıktı vatanı
Ne yarini koydular, ne kardeş ne atanı...

Bürüsün tüm cihanı ateşten bir pelerin...
Canlarına kıyıldı o cânım körpelerin!

Sednaya; yetim bir gül, ha soldu ha solacak
Korkarım onun ahı bir gün bizi bulacak !

Yetmiş iki lisanın sırrı geçse elime
Bulamam bu acıyı izaha tek kelime !

Utançtan senin değil benim başım eğilsin
Allah’a yemin olsun sen kirlenmiş değilsin !

Bu müstehak melalet sardı dört yanımızı
Ya hakkını helal et yahut al canımızı !

Hıçkırıklar içinde ağlarken için için
Niçin gayretullaha dokunamadın, niçin ?

Nerede koca ümmet, aklım almıyor Mevlâ ?
Bu ümmet değil miydi cümle ümmetten evlâ ?

Niçin öyle durursun, bin hâşa bir put gibi ?
Helâk et o güruhu Semûd, Âd ve Lût gibi...

Onlar ne ehl-i fetret, ne sabi, ne de deli
Kahrından başka nedir bu vebalin bedeli ?

Sednaya; yetim bir gül, ha soldu ha solacak
Bir tek solup gittiği gün mü mesud olacak ?

Her dakika ve her an, sen perişan ben viran
Bahtiyar olamadık göz kırpmak kadar bir an !

Aman Sednaya’m aman, halimiz senden yaman
Lakin bir gör bizleri, o gün geldiği zaman !

O gün titretecekler gökleri ve yerleri
Mukaddes bir ordunun korku bilmez erleri !

Dağ gibi heybetleri ve dimdik omuzları
Bin parça edecekler o sapkın domuzları !

Öyleyse duan ile rahmeti celb et bize
Küfrün başını ezmek yakındır elbet bize

Çıkaracağız seni bu zulmün batağından
Hele şu ’’hasta adam’’ doğrulsun yatağından !

Yine dalına konup sevişecek o kuşlar
Ne kadar sarp olsa da aşılacak yokuşlar !

Sednaya; yetim bir gül, ha soldu ha solacak
Onun encamı rahmet, ya bizlere n’olacak ?